Chapter 15 - Gift from Girlfriend - Niigata Tour

แฟนผมส่งของมาให้ที่ญี่ปุ่นเมื่

อวันที่ 25/11/51 ... ของเดินทางวันที่ 26/11/51 ... พันธมิตรปิดสนามบินวันที่ 27/11/51 แย่เลยๆ ... ผมคิดว่า ของที่แฟนส่งมาให้ อีกนานกว่าผมจะได้รับ คิดถึง (ของที่) แฟนที่ส่งให้จัง

แต่ ... วันที่ 2/12/51 ตอนเย็นๆ ใบ EMS ก็ส่งมาถึงที่ตู้ จม. ห้องผม บอกว่าให้สามารถไปรับของได้แล้ว ผมงี้ดีใจหมดเลย เพราะว่าวันพุธที่ 3/12/51 ตอนบ่ายของภาษาญี่ปุ่นเค้าจะพาไปเที่ยวที่ Niigata หรือตัวจังหวัดนั่นเอง เพื่อพาไปชมการชงชา และพิพิธภัณฑ์ครับ ซึ่ง 1 ในของจำนวนนั้นที่ผมรอ ก็คือ C-PL ครับ ต้องขอบคุณแฟนมากๆ ที่เป็นธุระเรื่องนี้ให้ ... หมดไปครึ่งหมื่นเลยครับสำหรับการส่งของมาให้ผม

วันพุธเช้า 3/12/51 ผมเลยรีบที่จะไปเอาพัสดุที่ไปรษณีย์ และทีแรกเข้าใจว่า โทรให้เขามาส่งที่หอได้ ก็เลยกะว่าจะไปที่ LAB ตอนเช้า แล้วให้เพื่อนญี่ปุ่นเค้าโทรคุยให้ครับ ... ที่ไหนได้ เราต้องไปรับเอง (เพื่อน คนเวียดนาม บอกว่างั้นครับ) แล้วเค้าก็ใจดีนะครับ ... เค้าก็อาสาขับรถพาผมไปรับของที่ไปรษณีย์ด้วย ต้องขอขอบคุณ pham-san มากๆ ครับ ... เช้านี้ผมเลยไม่ได้เข้าเรียนภาษาญี่ปุ่น และง่วงอยู่กับการเห่อของใหม่ด้วยครับ :P กลายเป็นว่า ... รอไปเที่ยวเลยล่ะกัน ... เอิ๊กๆ ว่าแล้วก็เอา C-PL ไปทดสอบ ... ปรากฏว่า ... วันนี้ฟ้าครึ้มๆ ไม่สวย ... แถมของใหม่ยังเล่นไม่ค่อยเป็น ... ก็เลยถ่ายภาพอาจจะไม่สวยมากมายนักนะครับ ซะงั้น

ถ้าดูรายการก็จะพบว่า ... แฟนผมไม่คิดค่าส่งของ หรือแม้กระทั่งรายการส่งของนะครับ ... แต่คิดเป็นค่าห่อครับ ห่อละ 3k บาท ... สงสัยท่าจะรวยเลย ... กำไรเห็นๆ ... ผมดิยุ่ง ... เหอๆ มันแพง ... แต่คุยไปคุยมา ... แฟนว่า ... ส่งกันดั้มมาแทนล่ะกัน

เราเดินทางไป Niigata ตอนบ่ายครับ ร่วมด้วยช่วยกัน มีกันทั้งหมด 16 คน (ไม่รวมอาจารย์) ... และ 8 คนในนั้นเป็นคนไทย ป๊าด ... คึมาเยอะคักแท้ ... ก็ฮาดีครับ

สถานที่แรก ... เราไปกันที่บ้านชงชา ... ผมจำไม่ได้ว่าเค้าเรียกอะไร แต่เพื่อไปดูการชงชาญี่ปุ่นครับ แล้วก็ดื่มชา กินหนมฟรี เอิ๊กๆ ... แต่สถานที่เค้าสวยมาก เสียอย่างเดียว เวลาน้อยครับ ผมเลยไม่ค่อยได้เก็บรูปสถานที่รอบๆ ได้แต่ถ่ายรูปหมู่อะไรไม่รู้ ...

จากนั้น บ่าย 3 โมง เราไปกันต่อที่พิพิธภัณฑ์ครับ ... Niigata ขึ้นชื่อว่าเป็นเมื่องเกษตรกรรมของญี่ปุ่นเลยก็ว่าได้ ดังนั้นพิพิธภัณฑ์นี้ จึงเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการพัฒนาการของเครื่องใช้ไม้สอยต่างๆ ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม จนสมัยใหม่ ... เสียที่ว่าเค้าไม่ให้ถ่ายรูปครับ ... จะว่าไป ... บ้านเค้าทำนาก็คล้ายๆ กับบ้านเราครับ ... ผมก็เลยเฉยๆ กับอุปกรณ์ที่คล้ายๆ บ้านเรา ... แต่สิ่งที่แตกต่างก็เห็นจะเป็นแนวคิดที่มีการประยุกต์ปรับเปลี่ยนเรื่อยๆ ครับ ... อย่างบ้านเราถ้าไถโดยใช้ควายก็เป็นไถอย่างเดียวได้ก้อนดินก้อนโตๆ ที่ยังไม่ร่วนซุยนัก ... แต่ที่นี่เค้าประยุกต์ขึ้นมาหน่อย เป็นแอกเหมือนกัน ... แต่มีเป็นล้อพรวนดินด้วยครับ ... เท่ห์ซะไม่มี แต่อย่างอื่นๆ โดยรวมคล้ายๆ บ้านเราครับ ... ต่างกันที่รูปทรงเท่านั้นเอง แนวคิดเดียวกัน

ที่ชั้นสอง มีประวัติต่างๆ และหุ่นเล็กๆ ปั้นให้สำหรับ (ผม) ถ่ายรูปด้วยครับ ; อันนี้คิดเอง. ก็เป็นประวัติเมืองหรือเปล่าไม่มั่นใจครับ ... แต่กว้างน่าดู ค่าเข้าก็เพียง 300yen และน่าตื่นตาตื่นใจกว่าพิพิธภัณฑ์ที่ไป SADO อีกครับ ... อันนั้น 500yen ได้ถ่ายรูปปลาตู้นิดหน่อย ส่วน 200yen เดินดูนกก็ไม่ทันกลั้นหายใจอึกเดียว เปรียบเทียบระยะทางซะสั้นเลย

หลังจากนั้น เราก็เดินทางกลับ Nagaoka ครับ ก็ขอขอบคุณอาจารย์วิชาภาษาญี่ปุ่นทุกๆ ท่านที่จัดทริปนี้ให้เรา นร. ต่างชาติด้วยนะครับ

ปล. ผมรู้เลยว่า ผมต้องฝึกใช้ C-PL อีกแยะเลยล่ะ

Chapter 11 - 1 Month in NUT

ห่างหายมาเกือบ 3 อาทิตย์ เพิ่งได้เขียน diary อีกครั้ง ... ต้องขออภัยที่ท่านผู้อ่านติ

ดตามได้ไม่ค่อยต่อเนื่องนะครับ (ไม่รู้ว่าติดตามกันหรือเปล่า?)

ที่ผ่านมา ก็มีทำงานกลับไปที่ BIOTEC บ้างครับ แล้วก็ไปเที่ยวกับพี่ๆ อาจารย์ คนไทยที่ NUT แล้วก็กิจกรรมที่มีอยู่เนืองๆ ที่ NUT แต่โดยส่วนใหญ่ก็เริ่มเป็นอะไรที่ซ้ำๆ กันแล้ว อาจจะเพราะเริ่มเข้ากับที่นี่ได้กระมังครับ

เริ่มจาก วันที่ 2 - 3 พ.ย. 51 ที่ผ่านมา ... ได้ไปเที่ยวกับอาจารย์, พี่ๆ และเพื่อน รวมทั้งหมด (ผมด้วย) 8 คน ที่เกาะ SADO ทางตะวันตกของญี่ปุ่น โดยขับรถ และต่อเรือเฟอรี่ข้ามทะเลไป การไปเที่ยวนี้ จุดประสงค์เราจะไปดูใบไม้แดงกัน และนับเป็นการออกทริปท่องเที่ยวและถ่ายภาพครั้งแรกของการมา NUT ของผมเลยก็ว่าได้ รวมงบประมาณหมดไปทั้งสิ้น 2.4 มัง (24000 yen) แต่ถือว่า ok ครับ เพราะวันแรกก็สวยจนทุกคน (ตากล้องกันทั้งนั้น) ยิงกันกระจายครับ แต่น่าเสียดายวันสุดท้ายนิดนึงที่มีเมฆและฝนเล็กน้อยครับ ... ภาพที่ได้วันที่สองก็เลยไม่ค่อย ok เท่าวันแรก

หลังจากไปเที่ยวซาโดะกัน ... และเนื่องจากสูญเสียรายจ่ายไปเยอะ ... ผมจึงเริ่มฝึกฝีมือในการทำกับข้าวเพิ่มด้วยครับ และคราวนี้ดูเหมือนว่ามันไปได้สวยด้วยนะ

เริ่มจากก่อนหน้านี้ ผมไปซื้อกระดูกหมูมา ทีแรกเข้าใจว่ามันเป็นซี่โครงหมู ... ที่ไหนได้ มันสุดยอดกว่านั้น ... เป็นส่วนกระดูกอ่อนครับ แบบว่ากะจะต้มน้ำซุปซะหน่อยน่ะนะ เจอของดีเข้าอารมณ์ว่าเคี้ยวกรุปๆ เลยล่ะ ...

เมนูแรกเลย ... ทำต้มผักกระดูกอ่อนกิน - งานนี้ชวนน้องๆ ไปทานที่ห้องด้วย แต่ผมก็กินคนเดียวหมดครับ ... สงสัยขายไม่ค่อยออก แต่ก็ยังมีคำชมติดมาอยู่ว่า OK
เมนูสอง ... ทำแกงส้ม - งานนี้เอาไปทานมื้อเที่ยงด้วย กะให้คนอื่นทานด้วย แบบว่ามั่นใจ (ในโลโบ) ... ก็มีคนชิมแล้วบอกว่าอร่อย (เน้นคำว่า "อร่อย" นะ) โห ... ทีนี้ผมต้มกินนานเลยครับ ... ประมาณ 3 วัน เพราะหมดโลโบ้ไป 2 ซอง ... เล่นเอาน้ำแกงส้มเข้มข้นเลย ... แต่อร่อยดีครับ
เมนูสาม ... กะทำปีกไก่น้ำแดง - อืม ... ปีกไก่ไม่มี ... มีแต่เนื้อไก่ ก็เลยเอาเนื้อไก่ไปผัดก่อน จากนั้นก็ทำน้ำแดงครับ เพื่อราดเนื้อไก่ ... แต่ ... ผมใส่น้ำเยอะไป ก็เลยว่าเปลี่ยนเป็นซุปเนื้อหมูกระดูกอ่อนไก่น้ำแดง (สูตรมั่วอีกแระ) ซึ่ง ... การทำอย่างงี้มันจะต้องมีซอสมะเขือเทศด้วย ... ผมก็มีครับ แต่ มันจะหมดแระ ... สรุป ... ใส่จนเกลี้ยง มันก็ยังไม่เข้มข้น แต่ก็ได้ความหวานของผักและกระดูกอ่อนอยู่ ถือว่า ok ... กลิ่นซอสน้อยไปหน่อย ... ประเด็นประทับใจอยู่ตรงนี้ครับ ... มี party ที่ห้อง อ.ฉัตร วันศุกร์ที่ผ่านมา (7 พ.ย. 51) ผมก็ภูมิใจนำเสนอ ก็เป็นอันว่า ทุกคนทานและบอกเหมือนกันว่า "อืมมมม " ... แต่ก็ไม่ได้ว่าไม่อร่อยนะ เพราะเค้าบอกว่ามันหวานผัก ขาดความเข้มข้น (นัว) ก็เลยเอาเมนูผมมายำด้วยคะนอร์ซะงั้น แล้วซดกันใหญ่ และบอกว่าต้องงี้ ... เฮ้อ ... ... ผมลองชิมดู ... มันไม่ใช่รสชาติผมอ่ะ ... ก็เลยไม่ว่าอะไร (อิ่มแล้วด้วย )
เมนูที่สี่ ... ทำต้มยำกระดูก (อ่อน) หมูเนื้อไก่ - อันนี้ต้มน้ำเยอะ ตักน้ำออกหลายรอบ ใส่ผักน้อยๆ เนื้อเยอะๆ กะเอาโปรตีน ... แต่พระเอกก็เป็นโลโบ้ต้มยำเหมือนเดิม ... งวดนี้ซัดไป 2 ซองครับ รสชาติถือว่าใช้ได้ ตามลิ้นผมบอกนะ ... แต่ออกจืดๆ นิดๆ ... ต้มยำเนี่ย ขายได้เยอะหน่อย ... มื้อเที่ยงก็ชวนน้องที่เรียน intensive ด้วยกันไปทานครับ ... น้องก็ว่า ok อร่อยดี (ลองไม่บอกว่าอร่อยดิ) ... ตกเย็นหลังออกกำลังกาย ก็นัดกันเอาเบนโตะ (อาหารกล่อง) ไป party ที่ห้องผม ... ผมก็เกรงว่ามันจะจืด เลยใส่น้ำปลาเพิ่มลงไป ... แต่ก็จบด้วยดีครับ ทานกับ 4 คน มี อ.ฉัตร, อ.โอ๊ต, พี่แม็ก และผม ... กับข้าวคนละอย่าง ... เรียบร้อยเต็มอิ่มกันทุกคนครับ

Seminar ที่ผ่านมา ถือว่า ok ใช้ได้ครับ ... เพราะยังเป็นการอ่านหนังสือ Modern Information Retrieval บทที่ 1-2-3-5 อยู่ ... ซึ่งผมก็ทำสรุปให้ advisor ทุกๆ ครั้งไป ... ล่าสุด วันที่ 10 พ.ย. 51 อ.ก็ให้งานมาใหม่แล้วครับ ... เป็นอ่าน paper ที่เกี่ยวกับ "Patent Clustering Retrieval" และให้ paper มาอ่าน ... ซึ่ง ... มันคืออะไร ผมก็ยังไม่ทราบเลย คงต้องอ่านวันนี้แหละ

ภาษาญี่ปุ่นก็มีสอบแล้ว ... ผมขาดสอบซะงั้น มัวแต่ทำ seminar อยู่ ... แต่อาจารย์ก็ให้สอบอีกทีวันพุธหน้า 19 พ.ย. 51 ที่จะถึงนี้ ... พูดถึงภาษาญี่ปุ่น ... ผมตกคำศัพท์พอสมควร คงจะต้องทบทวนเป็นการใหญ่ในเสาร์-อาทิตย์นี้แล้วล่ะ อีกทั้งคันจิก็จะสอบวันที่ 20 พ.ย. 51 อีก ... โอว... อาทิตย์หน้า สอบกันให้วุ่นเลย ยุ่งนะเนี่ย ...

ช่วงนี้อากาศที่นี่เริ่มเย็นๆ แล้ว ... ปีที่แล้ว วันที่ 19 พ.ย. 50 หิมะตก ... คงต้องรอดูต่อไปว่าจะตกเมื่อไหร่ อุณภูมิสูงสุดไม่เกิน 18 องศา และต่ำคงไม่ต้องพูด ... เมื่อวานก็ 9 องศา แต่ก็แปลกว่าผมกลับมีความรู้สึกว่าพออยู่ได้ ... แต่ที่ไทย ทำไมมันช่างหนาวจัง อุณภูมิก็สูงกว่านี้ อ้อ ... ช่วงนี้ทานเยอะด้วย ... อาจเป็นเพราะร่างกายต้องการพลังงานต่อสู้กับความหนาวกระมัง ก็เลยต้องทานเยอะเป็นพิเศษน่ะนะ

อ้อ ... เสาร์ที่แล้ว 8 พ.ย. 51 ไปถ่ายรูปที่สวนโมมิจิมาครับ .. ก็ไปกันเยอะทีเดียว อารมณ์ประมาณว่าอัดปลากระป๋องไปเที่ยวกันน่ะครับ สวยดี ... แต่ไม่มีขาตั้งกล้อง เลยถ่ายไม่ค่อยได้

รายงาน diary ต่อไปก็ขอดูงานก่อนนะครับ ... แล้วพบกันใหม่