Chapter 15 - Gift from Girlfriend - Niigata Tour

แฟนผมส่งของมาให้ที่ญี่ปุ่นเมื่

อวันที่ 25/11/51 ... ของเดินทางวันที่ 26/11/51 ... พันธมิตรปิดสนามบินวันที่ 27/11/51 แย่เลยๆ ... ผมคิดว่า ของที่แฟนส่งมาให้ อีกนานกว่าผมจะได้รับ คิดถึง (ของที่) แฟนที่ส่งให้จัง

แต่ ... วันที่ 2/12/51 ตอนเย็นๆ ใบ EMS ก็ส่งมาถึงที่ตู้ จม. ห้องผม บอกว่าให้สามารถไปรับของได้แล้ว ผมงี้ดีใจหมดเลย เพราะว่าวันพุธที่ 3/12/51 ตอนบ่ายของภาษาญี่ปุ่นเค้าจะพาไปเที่ยวที่ Niigata หรือตัวจังหวัดนั่นเอง เพื่อพาไปชมการชงชา และพิพิธภัณฑ์ครับ ซึ่ง 1 ในของจำนวนนั้นที่ผมรอ ก็คือ C-PL ครับ ต้องขอบคุณแฟนมากๆ ที่เป็นธุระเรื่องนี้ให้ ... หมดไปครึ่งหมื่นเลยครับสำหรับการส่งของมาให้ผม

วันพุธเช้า 3/12/51 ผมเลยรีบที่จะไปเอาพัสดุที่ไปรษณีย์ และทีแรกเข้าใจว่า โทรให้เขามาส่งที่หอได้ ก็เลยกะว่าจะไปที่ LAB ตอนเช้า แล้วให้เพื่อนญี่ปุ่นเค้าโทรคุยให้ครับ ... ที่ไหนได้ เราต้องไปรับเอง (เพื่อน คนเวียดนาม บอกว่างั้นครับ) แล้วเค้าก็ใจดีนะครับ ... เค้าก็อาสาขับรถพาผมไปรับของที่ไปรษณีย์ด้วย ต้องขอขอบคุณ pham-san มากๆ ครับ ... เช้านี้ผมเลยไม่ได้เข้าเรียนภาษาญี่ปุ่น และง่วงอยู่กับการเห่อของใหม่ด้วยครับ :P กลายเป็นว่า ... รอไปเที่ยวเลยล่ะกัน ... เอิ๊กๆ ว่าแล้วก็เอา C-PL ไปทดสอบ ... ปรากฏว่า ... วันนี้ฟ้าครึ้มๆ ไม่สวย ... แถมของใหม่ยังเล่นไม่ค่อยเป็น ... ก็เลยถ่ายภาพอาจจะไม่สวยมากมายนักนะครับ ซะงั้น

ถ้าดูรายการก็จะพบว่า ... แฟนผมไม่คิดค่าส่งของ หรือแม้กระทั่งรายการส่งของนะครับ ... แต่คิดเป็นค่าห่อครับ ห่อละ 3k บาท ... สงสัยท่าจะรวยเลย ... กำไรเห็นๆ ... ผมดิยุ่ง ... เหอๆ มันแพง ... แต่คุยไปคุยมา ... แฟนว่า ... ส่งกันดั้มมาแทนล่ะกัน

เราเดินทางไป Niigata ตอนบ่ายครับ ร่วมด้วยช่วยกัน มีกันทั้งหมด 16 คน (ไม่รวมอาจารย์) ... และ 8 คนในนั้นเป็นคนไทย ป๊าด ... คึมาเยอะคักแท้ ... ก็ฮาดีครับ

สถานที่แรก ... เราไปกันที่บ้านชงชา ... ผมจำไม่ได้ว่าเค้าเรียกอะไร แต่เพื่อไปดูการชงชาญี่ปุ่นครับ แล้วก็ดื่มชา กินหนมฟรี เอิ๊กๆ ... แต่สถานที่เค้าสวยมาก เสียอย่างเดียว เวลาน้อยครับ ผมเลยไม่ค่อยได้เก็บรูปสถานที่รอบๆ ได้แต่ถ่ายรูปหมู่อะไรไม่รู้ ...

จากนั้น บ่าย 3 โมง เราไปกันต่อที่พิพิธภัณฑ์ครับ ... Niigata ขึ้นชื่อว่าเป็นเมื่องเกษตรกรรมของญี่ปุ่นเลยก็ว่าได้ ดังนั้นพิพิธภัณฑ์นี้ จึงเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการพัฒนาการของเครื่องใช้ไม้สอยต่างๆ ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม จนสมัยใหม่ ... เสียที่ว่าเค้าไม่ให้ถ่ายรูปครับ ... จะว่าไป ... บ้านเค้าทำนาก็คล้ายๆ กับบ้านเราครับ ... ผมก็เลยเฉยๆ กับอุปกรณ์ที่คล้ายๆ บ้านเรา ... แต่สิ่งที่แตกต่างก็เห็นจะเป็นแนวคิดที่มีการประยุกต์ปรับเปลี่ยนเรื่อยๆ ครับ ... อย่างบ้านเราถ้าไถโดยใช้ควายก็เป็นไถอย่างเดียวได้ก้อนดินก้อนโตๆ ที่ยังไม่ร่วนซุยนัก ... แต่ที่นี่เค้าประยุกต์ขึ้นมาหน่อย เป็นแอกเหมือนกัน ... แต่มีเป็นล้อพรวนดินด้วยครับ ... เท่ห์ซะไม่มี แต่อย่างอื่นๆ โดยรวมคล้ายๆ บ้านเราครับ ... ต่างกันที่รูปทรงเท่านั้นเอง แนวคิดเดียวกัน

ที่ชั้นสอง มีประวัติต่างๆ และหุ่นเล็กๆ ปั้นให้สำหรับ (ผม) ถ่ายรูปด้วยครับ ; อันนี้คิดเอง. ก็เป็นประวัติเมืองหรือเปล่าไม่มั่นใจครับ ... แต่กว้างน่าดู ค่าเข้าก็เพียง 300yen และน่าตื่นตาตื่นใจกว่าพิพิธภัณฑ์ที่ไป SADO อีกครับ ... อันนั้น 500yen ได้ถ่ายรูปปลาตู้นิดหน่อย ส่วน 200yen เดินดูนกก็ไม่ทันกลั้นหายใจอึกเดียว เปรียบเทียบระยะทางซะสั้นเลย

หลังจากนั้น เราก็เดินทางกลับ Nagaoka ครับ ก็ขอขอบคุณอาจารย์วิชาภาษาญี่ปุ่นทุกๆ ท่านที่จัดทริปนี้ให้เรา นร. ต่างชาติด้วยนะครับ

ปล. ผมรู้เลยว่า ผมต้องฝึกใช้ C-PL อีกแยะเลยล่ะ